Eigenlijk begint het met waarderen en accepteren dat niet iedereen hetzelfde is. En wat veel van ons een beperking noemen, is maar een aanname: hebben we niet allemaal wel ergens een vlekje? De meesten van ons redden zich daar prima mee en kunnen zonder ondersteuning hun eigen leven prima inhoud geven.

Vaste patronen

Sommige mensen hebben wel ondersteuning nodig. Onze maatschappij is nou eenmaal ingericht volgens redelijk vastgestelde patronen: je gaat naar school, je vindt een baan, je hebt een privéleven en je redt jezelf. Maar die vaste patronen passen soms niet in iemands leven. Of er ontstaan situaties waardoor de aansluiting met die patronen wegvalt.

Vernieuwde dagbesteding

Het is 14 maart en ik ben uitgenodigd voor de lunch bij Stichting BuitenGewoon in Velserbroek.

Niet helemaal toevallig: deze lunch is de start van een bijeenkomst over vernieuwde dagbesteding voor mensen met een psychiatrische achtergrond.

Stichting BuitenGewoon biedt sociale werkplekken en ambulante (poliklinische) zorg aan mensen die dat nodig hebben. Er wordt gewerkt ‘vanuit het hart’, zoals op hun Facebookpagina staat geschreven door een cliënt: ‘De dagbesteding geeft mij het gevoel van veiligheid en warmte. En rust, wat voor mij heel belangrijk is.’ Ik begrijp haar.

Wat een warm welkom krijg ik: de broodjes staan klaar, ik ben al gegoogeld;-) en ik krijg een rondleiding langs alle activiteiten. Van houtwerkerij en drukkerij tot nagelstudio, vol trots wordt mij getoond wat er gemaakt en verkocht wordt.

Meedoen in de maatschappij

Tijdens de lunch heb ik mooie gesprekken met cliënten. Ze kunnen goed aangeven wat ze nodig hebben om zo zelfstandig mogelijk een eigen invulling aan hun leven te geven.
Ik voel me betrokken bij deze groep mensen die de aansluiting even niet kunnen vinden of iets nodig hebben om mee te kunnen doen in de maatschappij 
Iedereen moet mogelijkheden krijgen om naar vermogen mee te kunnen doen in de maatschappij. Of het nou om betaald werk gaat, vrijwilligerswerk of andere vormen van dagbesteding. Naar vermogen zorgen we met elkaar dat die maatschappij zo prettig mogelijk wordt. Er is dus maatwerk nodig om te bepalen wat bij je past.

Niet iedereen is hetzelfde

Dat geven de cliënten van BuitenGewoon mij ook mee: we zijn niet allemaal gelijk, dus behandel ons niet allemaal hetzelfde. De een heeft een dagbesteding nodig, de ander een opstap naar betaald werk. En daar zit nog van alles tussen.
Ik moet weer afscheid nemen van BuitenGewoon, maar ik ben benieuwd naar de resultaten van het gesprek tussen zorgaanbieders, welzijnswerkers,  beleidsmedewerkers van de gemeente en cliënten van BuitenGewoon.